Description

ഇരുട്ടുകയറിയ കണ്ണുകളോടെ ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്ന ഒരൊറ്റ അക്ഷരം ‘ശ്ശ്.’ ചുണ്ടുകള്‍ക്കുമേല്‍ കുത്തനെ ഒരൊറ്റ വിരലാകുന്ന ഈ അക്ഷരം പറയുന്നു: ഒച്ചവെക്കാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു വായിക്കുക, എന്റെ കുട്ടി ഉറങ്ങുകയാണ്. ഒരു സാല്‍വേഷന്‍ ആര്‍മിപോലെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒറ്റകളുടെ ജാഥയിലെ ബാന്‍ഡ് വാദ്യം നിലയ്ക്കുന്നു. ‘അമ്മ!’
– മേതില്‍

ചിത്രകല, കവിതയ്ക്കു നിറങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു. ആ നിറങ്ങളില്‍ ഭാവനയുടെ നിലാവു ചേര്‍ത്തെഴുതുമ്പോഴാണ് അതു കവിതയാവുക. അഥവാ നിറങ്ങളാലാവിഷ്‌കരിക്കാനാവാത്ത, ഭാഷയാല്‍ മാത്രം വിടര്‍ത്താനാവുന്ന ഒരു നിലാവിന്റെ പേരാകുന്നു കവിത എന്നത്. അരുണയുടെ കവിതയില്‍ ഈ രണ്ടിന്റെയും സങ്കലിതസാന്നിദ്ധ്യമുണ്ട്; ചിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചെഴുതാത്തപ്പോഴും അത് ചിത്രങ്ങളെഴുതുന്നു.
– സജയ് കെ.വി.

അരുണാ നാരായണന്‍ ആലഞ്ചേരിയുടെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം